کسب رتبه برتر انتخابات انجمن اولیا ومربیان را به تمام دانش آموزان واولیای محترم آنان که یاری رسان ما در انجام این امر خطیر بوده اندتبریک عرض نموده واز آنان  کمال تشکر را داریم .

                                                                                  مدیریت ومعاونین آموزشگاه

 به مناسبت روز دانش آموز مراسم جشن با شکوهی در آموزشگاه برگزار گردید .دراین مراسم ضمن تبریک مدیریت آموزشگاه به  دانش آموز ان ، هدیه ی به تمامی دانش آموزان اهدا گردید.         

1- وسايل کمک آموزشي بازده آموزشي را از لحاظ کمي و کيفي افزايش مي دهد .

 

2- وسايل کمک آموزشي مي تواند يادگيري را انفرادي کند .

 

3- وسايل کمک آموزشي آموزش را با قدرت بيشتري عملي مي سازد .

 

 

 

4- وسايل کمک آموزشي دسترسي به فرهنگ و آموزش را به طور يکسان براي همه ميسر مي سازد .

 

5- وسايل کمک آموزشي اساس قابل لمس را براي تفکر و ساختن مفاهيم فراهم مي سازد . و در نتيجه از ميزان عکس العمل گفتاري دانش آموز مي کاهد .

 

6- مورد علاقه زياد و فراون شاگردان هستند و توجه به آنها را به موضوع اصلي معطوف مي سازد .

 

7- اساس لازم را براي يادگيري تدريجي و تکميلي آماده مي سازد و در نتيجه يادگيري  را دائمي مي کند .

 

8- تجارب واقعي و حقيقي را در اختيار شاگردان قرار مي دهد و در نتيجه موجب فعاليت ايشان مي شود .

 

9- پيوستگي افکار را موجب مي گردد  .

 

10- در توسعه و رشد معني در ذهن شاگرد مؤثر هستند .

 

11- مهارتي را به طور کامل و مؤثر به دانش آموزان مي آموزد .

 

12- تجاربي را در اختيار شاگردان قرار مي دهد که از راههاي ديگر امکان ندارد .

 

استفاده از وسايل آموزشي موجب مي شود که دانش آموزان از همه حواس خود جهت يادگيري مطالب استفاده کنند . از آنجا که % 75  از يادگيري مطالب توسط چشم و بينايي ياد گرفته مي شود ، اين موضوع باعث شد که معلمان بيشتري به استفاده از وسايل کمک آموزشي و وسايل بصري روي آوردند .

 

يکي از عللي که تعدادي از معلمان از وسايل کمک آموزشي استفاده نمي کنند اين است که فکر مي کنند که منظور از وسايل کمک آموزشي همان وسايلي است که فقط به منظور آموزش دانش آموزان و با هدف وسيله کمک آموزشي از قبل ساخته شده مي باشد .

 

ولي اين فکر اشتباهي مي باشد ، زيرا با وسايل دور ريختني و مازاد نيز مي توان يک وسيله کمک آموزشي ساخت که به اهداف مورد نظر درس برسيم .

 

اگر بخواهيم نتيجه تحقيقات پياژه و ساير محققين ارزشمند را در مورد تدريس رياضيات به کودکان ، در يک جمله خلاصه کنيم بايد بگوئيم : وسايل کمک آموزشي را به مدارس ببريم . هيچ معلمي نبايد در تدريس رياضيات بويژه در سالهاي اوليه دبستان ، بدون وسيله کمک آموزشي باشد . البته بيدرنگ بايد تذکر دهيم که منظور ما اين نيست که معلم نمي تواند بدون داشتن وسايل از پيش ساخته و تعيين شده  رياضيات را تدريس کند ، بلکه يک معلم در صورتي که مفاهيم را به درستي درک کند و روش تدريس صحيح داشته باشد، مي تواندحتي از نخودولوبيا و چوب کبريت نيز در تدريس رياضيات استفاده کند .

 

افت در دروس ديگر و تأثير آن بر رياضيات :

 

دانش آموزاي که در درس فارسي ( خواندن ) مشکل دارد ، مسلما" در درس املاء و نگارش مشکل خواهدداشت ، چون کسي که نتواند به درستي کلمه يا جمله اي را بخواند هيچ موقع نخواهد توانست درستي آن را درک کند و بنويسد .

 

تحقيقات نشان مي دهد که بيشتر دانش آموزاني که در درس رياضيات ضعيف هستند در درس املاء و فارسي نيز مشکل دارند و يا بر عکس . که البته عکس اين قضيه بيشتر صارق است . يعني دانش آموزاني که در درس املاء فارسي ضعيف هستند هم مشکل دارند .

 

دانش آموزي که نتواند سؤال ( پرسش ) به درستي بخواند ، نخواهد توانست درک کند و در نتيجه نخواهد توانست آن را تحليل نمايد و در نهايت از حل مسئله عاجزخواهدبود .

 

که گفته اند فهم و درک سؤال ( مسئله ) نصف حل آن است . يعني وقتي که مسئله را فهميدي به راحتي مي تواني جواب آن را هم بدهي  .

 

از طرفي ديگر دانش آموز که از يک درس غير از رياضي ضعيف باشد به دلايل مختلف مثل يأس ، ناميدي و ...... ممکن است نظر او نسبت به ساير دروس برگردد و باعث شکست او در ساير دروس شود . که در اينجا معلم دلسوز و فداکار او مي تواند با گرفتن نقاط قوت او باعث تشويق وي شود . و با شناسايي و رفع ضعفهاي او باعث پيشرفت او گردد .

 

 

 

فراموشي و عدم توجه کافي در هنگام نوشتن و حل تمرينها

 

الف- فراموشي :

 

کودکان از نظر نيروي يادآوري و حفظ مطالب با يکديگر فرق دارند .

 

کودک هر چه با هوش تر باشد حفظ کردن مواد درسي برايش آسان تر است .

 

اما هوش تنها عامل نيست بلکه روش تدريس نقش مهمي دارد .

 

انواع فراموشي :

 

الف- فراموشي با علم به اينکه مطالب را آنقدر نمي دانيم که بتوانيم آن را به خاطر آوريم .

 

ب- فراموشي با اطلاع به اينکه موضوع را خوب مي دانيم ولي به عللي نمي دانيم در حال حاضر آن را به ياد آوريم .

 

ج- فراموشي همراه با ميلي ناخودآگاه براي فراموش کردن

 

علل فراموشي :

 

1- تداخل : پيش از آنکه بخواهيم مطلبي را اضافه بر مطالب ديگري که قبلا" آموخته ايم ، فراگيريم لازم است آن اندازه به مطلب نخست مهلت بدهيم تا در ذهن جايگزين شود .

 

2- کاستي : حافظه در اثر زمان دچار کاستي يا ضعف مي شود . کاستي در صورتي پديد مي آيد که به مطلب آموخته شده کم مراجعه مي شود . هر چه آموخته هاي گذشته را کمتر به کار بريم  زودتر آنها را فراموش مي کنيم .

 

3- کمبود وقت براي يادآوري : براي يادآوري يک مطلب به زمان لازم و زمينه مناسب نياز است در غير اين صورت آموخته ها ممکن ايت از ذهن دور شوند و به راحتي نتوانيم آن مطلب را ياد آوريم .

 

4- ترس هنگام يادآوري و سرکوبي : هرگاه تجربه گذشته در ما احساس شديد اضطراب يا گناه به وجود آورده باشد ، مي خواهيم خاطره آن تجربه را از ضمير خود دور سازيم و آن را فراموش کنيم .

 

اعتماد به حافظه کمک مي کند - مثلا" ترس از امتحان به سبب ناتواني فرد و بي اعتمادي به خود پديد مي آيد . هر چه بتوانيم اعتماد يادگيرنده را بيشتر جلب کنيم
امکان دارد ترس او کمتر شود .

 

کودکان از نظر نيروي يادآوري و حفظ مطالب با يکديگر فرق دارند .

 

کودک هر چه با هوش تر باشد حفظ کردن مواد درسي برايش آسان تر است .

 

اما هوش تنها عامل نيست بلکه روش تدريس نقش مهمي دارد .

 

تشکيل صورتهاي ذهني :

 

هر يک از حواس ما داراي صورت ذهني خاص خود است . مثلا" وقتي تصوير شيئي را که در زمان گذشته ديده ايم در فکرمان مجسم مي کنيم ، ادراک ما يک تصوير بصري است . يا وقتي صدايي را به خاطر مي آوريم که در گذشته آنرا شنيده ايم ، تجربه ما يک تصوير سمعي است . هنگامي که احساس شيئي را در خاطر زنده کنيم که در گذشته هم آن را لمس کرده ايم يک تصويري لامسه اي را در ذهن مجسم مي کنيم .

 

بويي را که در گذشته استشمام کرده ايم اگر دوباره به ذهن برگردانيم يک تصوير بوياي است .  و به خاطر آوردن مزه خوراکي که قبلا" آن را خورده ايم يک تصوير چشايي است . اگر احساس عضلاني را در ذهن مجسم کنيم تجربه ما يک صورت ذهني از جنبش ماهيچه اي است .

 

هنگام درس شاگردان را وادار کنيم تا حد امکان حواس مختلف خود را بکار ببرند .

 

حافظه به تداعي بستگي دارد :

 

حافظه به تداعي يا همخواني مربوط است . براي به يادآوردن مطالب يک موضوع خاص به نيروي پيوندهايي که هنگام آموختن به وجود آمده است بستگي دارد . هر چه اين همخوانيها نيرومندتر باشد ، مطالب زودتر و آسان تر به يادآورده مي شوند .

 

تداعي در موارد زير به وجود مي آيد :

 

1- مجاورت : يکي از راههاي کمک به کودکان براي ايجاد بيان مطالب آن است که اين مطالب را با هم بياوريم و نشان دهيم . در نتيجه شنيدن و ديدن واژه ها و يا اعداد که با يکديگر نشان داده شده اند ، کودکان پيوندي بين اين دو مطالب بوجود مي آورند .

 

مثال :     5  =  3  : 15            15  = 5  +  3 

 

2- مشابهت : به خاطر سپردن و به ياد آوردن واژه name  در زبان انگليسي از آن جهت براي کودک ايراني آسان است که با واژه (( نام )) در زبان فارسي شباهت دارد . هر چه بيشتر بتوانيم راههايي را نشان دهيم که مطالب تازه بيشتر مطالبي باشد که کودکان قبلا" با آن آشنايي داشته اند . 

 

3- تضاد : هرگاه مطالب تازه متضاد با چيزهايي باشد که کودک به آنها آشنايي داشته است  ، مي توان از اين راه به حافظه و يادگيري او کمک کرد .

 

اثر علاقه : هر چه کودک به رياضي علاقه داشته باشد به آن توجه بيشتري مي کنيد و آن را بهتر به خاطر مي سپارد . پس بايد زمينه علاقمند شدن دانش آموزان را بهدرس رياضيات فراهم آوريم .

توصیه هایی مفید به والدین جهت استفاده احتمالی فرزندانشان از اینترنت ،قضیه را جدی بگیرید

 آنچه که والدین می بایددر باره اینترنت بدانند!

با ورود تکنولوژی های نوین ارتباطاتی واز جمله اینترنت ٬در کنار مزایا و ویژگی های منحصر بفرد این پدیده ٬به موازات گسترش وفراگیری آن و افزایش کاربران در هر محدوده سنی ٬دغدغه ونگرانی های جدید ی برای خانواده ها بوجود آمده است ٬این نگرانی ها زمانی دوچندان می شود که والدین فرزندان خود را در معرض آسیب های جدی تری چون آزار روحی وجنسی و موارد چون اخاذی ببینند و اسف بار تر اینکه بدلیل عدم آشنایی بسیاری از آنان با امکانات و قابلیت های این فنآوری و تحولات چشمگیر آن ٬زمانی متوجه جدی بودن خطر می شوند که بنحوی به آسیبی مبتلا شوند ٬در همین ارتباط ٬بی شک مطالعه اطلا عات هشدار دهنده ای در این ارتباط ازجمله یادداشت ذیل که به به همت مهران افضلی در خبر نامه اطلاعات وارتباطات در ج وبرایم ارسال شده است برای کاربرای نوجوان و والدین آنان سود مند خواهد بود: www.zibaweb.com

پری آفتاب (Parry Aftab)، مشاور حقوقی امور امنیتی، حریم خصوصی و فضای مجازی و حامی حقوق کودکان در نیویورک معتقد است که دور از خطر نگهداشتن کودکان در اینترنت به این معناست که به آنها بیاموزیم کاربری هوشمند و مسئول بوده و به فضای مجازی مانند یک "بازی" نگاه نکند. اینجا توصیه‌هایی برای ایمنی اینترنتی در هر گروه سنی ارایه شده است که توجه شما را به آنها جلب می‌کنیم.

به فرزندان خود بیاموزید که:
قبل از کلیک کردن به این فکر کنند که: با چه کسی در حال گفت‌وگو (chat) یا نامه‌نگاری هستند، در حال گفتن چه مطلبی هستند و از چه لحن و شیوه‌ای برا گفتن آن استفاده می‌کنند؟ آیا شخصی که در سمت دیگر این گفتگو قرار دارد متوجه شوخیهای آنها می‌شود؟
قبل از واکنش نشان دادن به موضوع آنلاینی که موجب ناراحتی آنان شده است، میز کامپیوتر را ترک کرده و چند نفس عمیق بکشند.
از شایعه پراکنی، همکاری در اذیت و آزار دیگران و دادن اطلاعات خصوصی و گفت‌وگوهای خودمانی در اینترنت خودداری کنند.
قانون طلایی فضای مجازی را رعایت کنید: هرگز کاری را که در زندگی واقعی انجام نمی‌دهید، در اینترنت هم انجام ندهید.

خودتان هم موارد ایمنی را رعایت کنید:
نرم‌افزار ضد spyware و adware را بر روی کامپیوتر خود نصب کنید.
از سلامت و به روز بودن firewall خود اطمینان حاصل کنید.
یک نرم افزار ضدویروس بر روی رایانه نصب کرده و آنرا به طور منظم به روز نمایید.

نکات ایمنی در سنین دبستان زیر هشت سال
از فناوری‌های فیلترینگ یا کنترل والدین parental control استفاده کنید. به جای فیلتر کردن سایت‌های "بد" هر موردی که با آن موافق نیستید را مسدود کنید.
درباره اینکه آیا فرزندتان واقعا به داشتن یک آدرس ای-میل یا سیستم‌های پیام رسانی نیاز دارد، فکر کنید. اگر پاسخ مثبت است، تمام ارتباطات به غیر از فهرست گیرندگان و فرستندگان مورد تایید خود را فیلتر کنید و مراقب باشید که فهرست دوستانش، طولانیتر از رقم سنش نباشد و شما همه آنها را در زندگی واقعی، بشناسید.
وب سایت‌های مورد علاقه آنها را در بخش نشانک یا Bookmark قرار دهید تا برای پیدا کردن آنها نام سایت را اشتباه تایپ نکرده و از سایت "بد" سر در نیاورد.
از موتورهای جست‌وجوی کودکان مانند Yahooligans و Ask Jeeves استفاده کنید.
زمان حضورشان در اینترنت را به نیم ساعت در روز محدود کنید، مگر اینکه در حال انجام دادن یک برنامه خاص درسی باشند.
فعلا اجازه اسفاده از بازی‌های اینتراکتیو (interactive) مانند X-Box Live یا شبکه آنلاین (Playstation) را به آنها ندهید. در عوض به سایت‌هایی چون Toontown بروید.
تا جایی که می‌توانید در کنارشان بنشینید و ببینید که در اینرنت به کجا می‌روند، چه چیزی برایشان جالب است و هر سوالی که فکر می‌کنید بپرسید و به تمام سوالات او پاسخ دهید.
به آنها بگویید که قبل از فرستادن هر مطلبی اعم از مشخصات شخصی یا مطالب دیگر از طریق ايمیل، IM یا قرار دادن آن در بلاگ و وب سایت، نظر شما را جویا شوند.
در اوغات فراغت به دنبال سایت‌های سالمی بگردید که بتوانید به او معرفی کنید. فهرستی از این سایت‌ها در WiredKids.org موجود است.

8 تا 10 سال
اگر فرزندتان نمی‌تواند وارد سایت‌هایی که از طرف مدرسه معرفی شده یا سایت‌های مناسب با سن خود شود، میزان فیلترینگ کامپیوتر را کاهش دهید.
بعضی از وب سایت‌ها مانند MSN دارای این امکان هستند که هر صفحه برای باز شدن به اجازه والدین نیاز دارد و به این منظور ای-میلی به نشانی آنها می‌فرستد و در صورت پاسخ مثبت، صفحه را باز می‌کند.
اگر سرویس پیام فوری یا IM را فعال کرده اید، فهرست فرستندگان پیام را به اشخاص آشنا محدود کنید.
از یک برنامه ضد pop-up یا نوارابزاری مانند گوگل استفاده کنید.www.zibaweb.com
برنامه ضد ویروس و منهدم کننده نرم افزارهای جاسوس را نصب و فعال کنید زیرا دانلودهای پر ویروس از همین سنین آغاز می‌شود.
موتورهای جست‌وجو را تغییر نداده و همچنان از Yahooligans و Ask Jeeves استفاده کنید.
مطمئن شوید که آنها به خوبی متوجه هستند چه اطلاعاتی قابل قراردادن در اینترنت هستند و کدام اطلاعات نباید در اختیار دیگران قرار بگیرند.
گفت‌وگوی آنلاین را با آنها تمرین کنید تا بیاموزند با غریبه های حاضر در فضای مجازی چگونه برخورد کنند.
درباره استفاده از نرم افزارهای نظارت فکر کنید. به این وسیله میتوانید آنچه انجام می‌دهند را بررسی کنید.
علاوه بر تهیه Back up از فایل‌ها، برنامه ضد جاسوسی کامپیوتر را مدام چک کنید. ممکن است فرزندتان هنگام کار اشتباها آن را پاک کرده یا از کار انداخته باشد.
گذشته از موارد درسی، زمان حضور او در اینترنت را با احتساب پیام‌ها و ایمیل‌ها به کمتر از 1 ساعت در روز محدود کنید.


سنین توصیه شده برای استفاده کودکان از کامپیوتر و اینترنت(اکامپیوتر و کودکان)
مطلبی که در پی می آید یادداشتی است به قلم کریستی میت که در سایت ابات دات کام درج شده است.مطالعه توصیه های ذکر شده دراین مقاله خواندنی را به والدین و ترجمه و انتشار آن را به دانشجویان و پژوهشگران حوزه ارتباطات پیشنهاد می نمایم:

هيچ زمان مناسب يا نا مناسبي براي آشنا كردن كودكتان با كامپيوتر وجود ندارد،اين اقدام بسيار مشابه تصميم گيري است كه براي خريداري اولين دوچرخه گرفته مي شود و يامشابه تصميمي است در باره اينكه فرزندتان چه وقت مي تواند با دوستانش به بيرون از خانه رود.انتخاب به شيوه تربيتي والدين،ارزش ها و از همه مهمتر آمادگي كودك دارد. همانطور كه به فرزندتان ياد مي دهيد كه چگونه از كامپيوتر استفاده كند ،يا چگونه بطور آنلاين ارتباط بر قرار كند و چگونه از خودش محافظت كند ٬مراحل زير را نيز در نظر داشته باشيد!ادامه یادداشت

http://mfatorehchi.blogfa.com/cat-14.aspx