تمثیلات قرآنی

دریا و ماهی

دنیا مانند دریاست ومردم مانند ماهیهای آن و شیطان ماهیگیری است که ماهی­های این دریا را به دام انداخته و شکار می­کند و غضب یکی از دام­های شیطان است. مراقب باشید در دام شیطان نیفتید.

دوست و همنشین

عطر فروش و آهنگر ـ میوه فاسد

مثل همنشین خوب، مثل عطر فروش است که اگر عطرش رابه تو ندهد از بوی خوشش به تو می­رسد و حکایت همنشین بد، حکایت آهنگر است که اگر لباس تو را نسوزاندبوی بدش تو را می­گیرد.

همنشین بد مانند وجود میوه فاسد و گندیده در یک صندوق میوه است که در بقیه میوه­های سالم اثر گذاشته و آنها را نیز فاسد و خراب می­کند.

یادخدا

دژی نقوذناپذیر

مثل یاد خدا مثل مردی است که دشمن به سرعت او را تعقیب می­کند و او به دژی نفوذناپذیر پناه برد و خود را از گزند آنها در امان دارد. بنده نیز چنین است. خود را از گزند شیطان در امان نگه ندارد مگر با یاد خدا

بهشت

کندو

بهشت به کندو می­ماند. آنها را راه می­دهند که بر روی گلهای بدبو ننشسته و از هیچ چیز جز شهد گل، تغذیه نکرده باشند. پس انسان باید مراقب و مواظب باشد و باور کند که هر کجا نمی­تواند بنشیند و از هر لقمه­ای نمی­تواند تغذیه کند، چون اگر چنین کند پیش از اینکه وارد کندو شود او را دو نیم خواهند کرد.

حجاب

شیشه عطر

تا زمانی که سر شیشه عطربسته است، عطر داخل آن هم محفوظ خواهد بود ولی به محض اینکه چند ساعتی سر شیشه عطر برداشته شود عطر داخل آن می­پرد و تنها شیشه خالی بدون عطر می­ماند که کسی بدان میلی ندارد.

حجاب هم مانند سر شیشه عطر است که بوی خوش و زیبایی و حلاوت و طراوت زنها را حفظ می­کند و با برداشتن حجاب آن زیبایی و حلاوت از بین می­روند. رمز زیبایی زنهای مسلمان هم همین حجاب است.

فلسفه غیبت امام زمان (عج اله تعالی فرجه)

چراغ

چراغ را از جلو بچه بر­می­داریم تا به آن سنگ نزند، از قدرت بچه نمی­ترسیم، از خطای اومی­ترسیم. بنابراین غیبت و غائب بودن برای جلوگیری از اشتباه است، اگر ما چراغ را از جلو بچه برمی­داریم دلیل ترس و ضعف ما نیست. البته اگر تعدادی چراغ داشته باشیم ممکن است تا وقتی چراغ داریم از جلو بچه برنداریم، ولی وقتی فقط یک چراغ باقی مانده و یازده تا از آنها شکسته باشد، باید این یکی باقی بماند. پس تا احتمال این اشتباه باشد غیبت باقی است و از ظهور هم خبری نیست که نیست.

قرآن

زمین حاصلخیز

قرآن مانند خاک و زمین حاصلخیزی است که از دل آن انواع گلهای زیبا و گیاهان و میوه­ها و خوراک مورد نیاز مردم بیرون می­آید. و هر کس بخواهد می­تواند از آن بهره ببرد. البته تنها مومنین از آن استفاده می­کنند و سلامت روح و روان خویش را با تغذیه از آن تامین می­کنند و کفار به جای بهره­مندی از این زمین حاصلخیز به سراغ زمین تلخ و شوره­زاری که علفهای هرز و گیاهان سمنی در آن می­روید می­روند و روح و روان خویش را بیمار و ناتوان می­سازد.

نماز

هواپیما

نماز را می­توان به هواپیما تشبیه کرد.پیامبر اکرم(ص) فرمود: نماز معراج (وسیله عروج و بالا رفتن) مؤمن است.

همانگونه که:

ـ بنزین باید پاک و صاف باشد، غذای نمازگزار نیز باید پاک و حلال باشد.

ـ باند فرودگاه باید صاف و تمیز باشد، مکان نماز نیز باید پاک و حلال باشد.

ـ آشنایی با فنون خلبانی ضرروی است، آشنایی بااجزاء و احکام نماز نیز ضروری است.

ـ خلبانی که فکرش به کار پرواز نباشد، سقوط می­کند، نمازگزاری که فکرش به نماز نباشد نمازش قبول نمی­شود.

ـ هر قدر هواپیما اوج بگیرد، زمین کوچکتر دیده می­شود هر قدر به خدا نزدیکتر شویم، دنیا کوچکتر دیده می­شود.

جلوه­های معلمی  امام خمینی

تأخیر،هرگز!

یکی از ویژگی­های کلاس درس امام این بود که ایشان مقید بودند همیشه سروقت تدریس را شروع کنند؛ گاهی بعضی از طلاب که سر وقت نمی­آمدند، ایشان اظهار ناراحتی می­کردند و به آنان تذکر می­دادند؛ ولی خودشان همیشه سروقت، در کلاس حاضر بودند و درس را شروع می­کردند. من به یاد ندارم که ایشان حتی یک دفعه، پنج دقیقه درس را دیر شروع کرده باشند. فاصله زمانی محل درس و منزل را آنچنان درست تنظیم می­کردند که سر ساعت بتوانند درس را شروع کنند. حتی گاهی 5 دقیقه زودتر می­آمدند ودر آن دقایق، برای ایجاد ارامش و شروع به موقع درس قرآن می­خواندند. (آیت اله ابراهیم امینی)

همواره علاقمند به پاسخ­گویی

حضرت امام بعد از اینکه تدریس­شان تمام می­شد معمولا می­نشستند و شاگردان دورش جمع می­شدند و سوال      می­کردند. کار به جایی می­رسید که از دو زانو نشستن به چهارزانو نشستن می­رسید و عمامه­شان را روی زانو        می­گذاشتند و تازه اول بحث بود و تا اشکال وجود داشت، ایشان نشسته بودند و جواب می­دادند. وقتی که دیگر کسی حرف نداشت از جا بلند می­شدند و حرکت می­کردند. (آیت­اله امامی کاشانی)

توجه کامل به سخن گویند

ایشان هم در درس­شان و هم در برخوردهای معمولی، وقتی شخصی می­خواست مطلبی را به ایشان بگوید، با کمال دقت و حواس کامل و بدون اینکهبه کار دیگری مشغول باشند، به حرف طرف مقابل گوش می­دادند که حرف طرف را خوب بگیرند. دقت امام در گوش دادن به حرفهای دیگران واقعا از خصوصیات بارز ایشان بود وحضرت امام، با وسواسی

خاص، این عمل را انجام می­دادند.

(حجت­الاسلام عمید زنجانی)