| تبليغات | X |
*خصوصیات اجتماعی دانش آموزان دوره راهنمایی تحصیلی*
1.نوجوان می کوشد که با عده ای دوست و مأنوس شود و خود را نشان دهد.
2.در این دوره از تسلط خانواده کاسته می شود و او درصدد اثبات شخصیت و نمایان ساختن آن بر می آید.
3. پیروی از همسالان نوجوان را به گروه سوق می دهد.او با پیروی از روشها، شیوه ها و
معیارهای همسالان و دوستانش تحت سلطه آن گروه قرار می گیرد و گروه دوستان و همسالان را جانشین خانواده می کند.
4.به پند و اندرز بزرگترها چندان توجهی نشان نمی دهد و تا حدودی از آن فرار می کند.
5.در برابر قدرت بزرگترها ایستادگی می کند و تا حدودی سعی می کند که ارزشهای اخلاقی و اجتماعی بزرگسالان را طرد و علیه آنها طغیان کند.
6.با کسانی که مدعی همه چیزدانی و نوعی حکمت هستند رابطه خوبی ندارند. اما در برخورد با گرفتاری ها احساس مشابهی دارند.
7.بینش اجتماعی در مرحله نوجوانی موجب درک روابط موجود بین خود و دیگران و دریافت بصیرتی خاص در آثار و اعمال متقابل رابطه با دیگران می شود.
8.احساس تمسخر نسبت به محیط واقعی زندگی که ناشی از ایده آل گرایی نوجوان می باشد ، در این دوره بروز می کند.
9.رقابت با همسالان و دوستان در صحنه های مختلف زندگی، که ناشی از احساس اثبات موقعیت اجتماعی و خودنمایی نوجوان می باشد.
10.پایبندی شدید به عقاید و افکار خود در مقابل معیارهای والدین، فرهنگ و محیط زندگی
11.پسران و دختران نوجوان در این دوره به تدریج برای ایفای نقش خود در اجتماع به عنوان یک مرد و یا یک زن آمادگی خاص بدست می آورند.
12.تبعیت از قواعد و مقررات اخلاقی و اجتماعی که در دوره دبستان معمول بوده جای خود را به تقلید از نمونه ها و سرمشق های زندگی می دهد.
13.وابستگی به دیگران کاهش و روحیه استقلال در نوجوان رشد می یابد و تظاهر رفتاری استقلال طلبی به صورت مخالفت های کم و بیش آشکار نوجوان به مراجع قدرت بروز می کند.
*خصوصیات عاطفی دانش آموزان دوره راهنمایی تحصیلی*
1.اوایل نوجوانی دوره حساسیت است و نوجوان در این مرحله با کوچکترین چیزی عصبانی می شود.
2.تحول عاطفی دختر متفاوت از پسر است.پسر نسبت به امیال جنسی و جنبه غریزی تخیلات خود ، غافل نمی ماند و بسیار زودتر به سوی ارتباطات جنسی می گراید.اما برعکس دختران، مدت زمان طولانی تری با رویاهای خود زندگی می کنند و از آنجا که تحریک پذیری جنسی وی نسبتاً مبهم است ، آگاهی از تمایلات جنسی در وی دیرتر حاصل می شود و محبت سریعتر از احساس لذت جنسی رشد می کند.
3.در این دوره عواطف نوجوان دچار سردرگمی می گردد، عواطف کودک که تا کنون بیشتر متوجه خانواده و خصوصاً مادر بوده پیش از آنکه در دوره بعدی (جوانی) روی جنس مخالف متمرکز شود دچار نوعی سرگردانی می شود.
4.به هنگام خشم نوجوان قادر به کنترل رفتار ظاهری خویش نیست به نحوی که یک حالت عدم تعادل عاطفی و هیجانی بر نوجوان حاکم است.
5.در برخی مواقع نوجوان اسیر حالات نومیدی ، اندوه و ناراحتی روانی می شود که می توان علت آن را ناکامی دانست.
6.دوستی با همسالان و همجنسان رواج می یابد.
7.بعضی عواطف شخصیتی تکوین می یابند،که به صورت توجه به شکل ظاهر ، پوشاک و حرف زدن پدیدار می گردند و نوجوان احساس می کند که دیگر همان کودکی نیست که باید اطاعت کند و حق اظهار نظر نداشته باشد.
8.مستقل ساختن خود از والدین و سایر بزرگسالان
9.در این سنین در نوجوان حالات و تفکرات رؤیایی دیده می شود.
10.تفکر انتقادی نسبت به نوجوان موجب بروز تضاد و اختلاف بین نوجوان و بزرگترها می شود که البته بعضی از آنها را قبول و بعضی دیگر را رد می کنند.
11.ممکن است نوجوان نوعی حالت عدم اطمینان نسبت به اطرافیان و بزرگسالان پیدا کند و برقراری و حفظ روابط صمیمانه برای او دشوار شود.
12.عواطف انتزاعی بیدار می شود .یعنی موضوع عواطف نوجوان انتزاعی یا معنوی می شود.مانند فداکاری و دفاع از ستمدیده و محروم.
13.آینده نگری شدت می یابد.به نحوی که نوجوان برای کار و شغل آینده اش طرح و نقشه می کشد.
14.همسالان و همکلاسان برای نوجوان اهمیت بیشتری نسبت به بزرگترها دارند.
1.دوره نوجوانی ، دوره هوش انتزاعی ، عملیات منطق صوری است که از 11و12 سالگی شروع می شود و در حدود 15 سالگی به مرتبه تعادل خود می رسد.
2.نوجوان فقط متکی به واقعیت نیست ، بلکه به آنچه که در حد ممکن نیز باشد ، می اندیشد و از این رو حوزه عملیات ذهنی او وسعت می یابد.
3.عملیات ذهنی در این دوره " فرضی-استنتاجی" است به این معنی که در این دوره فرضیه می تواند اساس و پایه یک عمل ذهنی قرار گیرد.
۴.بروز منطق قضایا یکی از خصوصیات عقلی نوجوان است.به عبارت دیگر نوجوان می تواند به صورت لفظی ، روابط بین قضایا را که در حالت انتزاعی هستند ، برقرار نمایند.
5.بوجود آمدن عملیات ترکیبی ، تغییر دیگری است که در این دوره در دستگاه ذهنی نوجوان پدیدار می شود.یعنی عملیاتی که پایه استدلال علمی را تشکیل می دهند و ما در هر علم و دانشی که بخواهیم شیوه عملی را بکار ببریم از عملیات ترکیبی استفاده می کنیم
با كودكان پرخاشگر چگونه رفتار كنيم
امروزه بسياري از خانوادهها از خشونت و پرخاشگري فرزندان خود شكايت دارند. آنها تمايل دارند كه علت اين رفتارها را بدانند و راههاي پيشگيري و اصلاح رفتار را در اين زمينه به كار گيرند. در اين نوشتار به تعريف رفتار پرخاشگرانه پرداخته ميشود، انواع آن بيان ميگردد و راههاي مناسب مقابله با پرخاشگري مورد بررسي قرار ميگيرد.
تعريف پرخاشگري
پرخاشگري يك نوع رفتاري است كه از خشم و عصبانيت نشات ميگيرد. اين رفتار را ميتوان به دو گروه تقسيمبندي كرد:
- پرخاشگري خصمانه؛ رفتاري است كه به منظور صدمه و آزاررساندن به ديگري يا ديگران ابراز ميشود؛ و هدف در آن صرفاً آزاررساندن است. براي مثال، كودكي كودك ديگر را ميزند و يا در مدارس ديده ميشود كه زنگهاي تفريح، كودكان در حياط مدرسه بعضاً به كتككاري ميپردازند.
- پرخاشگري وسيلهاي؛ رفتاري است كه فرد به وسيله آن خواستار بهدستآوردن هدفي ديگر است و ابداً قصد حمله به ديگران يا اذيت كردن آنها را ندارد. البته در اين ميان ممكن است لطمهاي نيز به كسي وارد شود. براي مثال، كودكي بزهكار كيف خانمي را ميربايد تا به اين وسيله مورد تشويق و تاييد گروه همسالان قرار گيرد.
ممكن است پرخاشگري جنبه انتقامگيري نيز داشته باشد. يعني كودكي كه مورد اذيت و آزار قرار گرفته و نتوانسته خشم خود را ابراز كند، اكنون با پرخاشگري به كاهش اضطراب خود ميپردازد. در اين جا پرخاشگري وسيلهاي است كه كودك با توسل به آن ميخواهد به هدف خود يعني كاهش اضطراب دست يابد.
جهت پرخاشگري ممكن است به يكي از اين دو صورت باشد:
الف) پرخاشگري دروني
ب) پرخاشگري بيروني
چنانچه جهت پرخاشگري به طرف درون باشد، كودك خشم را به درون خود ميافكند و دچار خشم فروخورده ميشود. پيامد چنين عملي ميتواند افسردگي نيز باشد. كودكان افسرده در واقع از دست خودشان عصباني هستند. خشم دروني عصبانيت و نارضايتي از خود را به وجود ميآورد.
خشم بيروني؛ كودك ممكن است خشم خود را به صورت رفتارهايي از قبيل فريادكشيدن، پا به زمين كوبيدن يا پرتابكردن اشيا بروز دهد.
علل خشونت و پرخاشگري در كودكان
1- الگوپذيري كودكان از والدين
يكي از دلايل بسيار مهم پرخاشگري در كودكان يادگيري است. يعني كودكاني كه الگوهاي رفتاري پرخاشگرانه داشتهاند، همانند الگوهاي خود رفتار ميكنند. چنانچه پدر يا مادري خلقوخويي عصباني و پرخاشگر داشته باشند، مسلماً فرزندشان نيز پرخاشگر خواهد شد. اين رفتار توسط كودك ياد گرفته ميشود. از آن جا كه كودكان با والدين همانندسازي ميكنند، بنابراين بسياري از رفتارهاي پدر و مادر ناخودآگاه توسط فرزندان فراگرفته ميشود. توضيح اين كه فرايند همانندسازي كاملاً ناخودآگاه صورت ميپذيرد.
نكته ديگر اين كه حتماً لازم نيست والدين با خودِ كودك پرخاشگري كرده باشند؛ چنانچه او شاهد رفتارهاي خشونتبار پدر و مادر با افراد ديگر نيز باشد، اين گونه رفتار را فراميگيرد. بنابراين كودكان از طريق مشاهده، رفتارهاي والدين را ميآموزند.
بر اين نكته تاكيد ميكنم كه كودكان با چشمان خود ميآموزند؛ يعني آن چه را مشاهده ميكنند، ياد ميگيرند؛ حتي اگر آن رفتار به طور مستقيم در مورد خود آنها صورت نگيرد.
2- كودكان ناكام پرخاشگر ميشوند
ناكامي يكي از مسائلي است كه به پرخاشگري ميانجامد. وقتي كودك به هدف خود دست نيابد و ناكام شود، يكي از رفتارهايي كه از او سر ميزند پرخاشگري است.
3- اضطراب و پرخاشگري
كودكان مضطرب نميتوانند كودكان آرامي باشند. آنها رفتارهايي پرخاشگرانه از خود بروز ميدهند؛ البته بلافاصله پشيمان ميشوند و از والدين خود عذرخواهي ميكنند. اگر از كودك مضطرب بپرسيم كه چرا پرخاش ميكني و عصباني هستي؛ خواهد گفت نميدانم.؛ يا خواهد گفت دست خودم نيست.
پس چنانچه كودكي بلافاصله بعد از عصبانيت و پرخاشگري پشيمان شد و عذرخواهي كرد، علت پرخاشگري او اضطراب است. براي ازبينبردن خشم كودك بايستي اضطراب و نگراني وي را شناسايي كنيم و در رفع آن بكوشيم.
4- پرخاشگري، نشانهاي از تضادهاي دروني
گاهي كودكان در دوگانگي و تضادهاي دروني قرار ميگيرند. يا بهتر بگوييم، گاهي بر سر دوراهيهايي گير ميكنند و نميدانند كدام راه را انتخاب كنند؛ و اين حالت آنها را دچار تعارض، اضطراب و خشم ميكند. براي مثال كودكي كه دوست دارد نزد مادرش در منزل بماند و از طرفي وقتي ميبيند تمام كودكان به مدرسه ميروند، همزمان تمايل به مدرسهرفتن نيز دارد، دچار دوگانگي ميشود.
به كودكان خود كمك كنيم كه در دوراهيهاي زندگي، مدتي طولاني قرار نگيرند. آنها بايستي بهسرعت و بادقت درستترين كار را انجام دهند.
5- پرخاشگري و افسردگي
پرخاشگري و كجخلقي در كودكان چنانچه با علامتهاي ديگر همراه باشد، ميتواند نشانهاي از افسردگي باشد كه در اين صورت لازم است شرايط زندگي كودك تمام و كمال مورد بررسيقرار گيرد.
6- پرخاشگري؛ بيماريها؛ مصرف دارو
بعضي از بيماريها به مصرف دارو نياز دارد و ممكن است از عوارض جانبي داروها كجخلقي و رفتارهايي باشد كه خشونت را برميانگيزند.
7- خشونت و مدرسه
گاهي كودكان در مدرسه قرباني خشونت ميشوند؛ و اين قربانيشدن باعث ميشود كه خود آنها نيز عامل خشونت شوند. عواملي كه به خشونت در مدرسه ميانجامند، عبارتند از:
- وقتي كودكي توسط دانشآموزان ديگر مورد تمسخر قرار گيرد.
- وقتي كودكي توسط دانشآموزان ديگر كتك بخورد و قادر به دفاع از خود نباشد.
- وقتي كودكي هميشه از مشاجرات فرار ميكند و حتي در مواقعي به گريه متوسل ميشود.
- وقتي كودكي مرتب اشيا، وسايل و پول خود را گم ميكند.
- وقتي كودك از لحاظ ظاهري (پارگي لباس و يا نامناسببودن آن) مورد تمسخر قرار ميگيرد.
-خجالتيبودن و سكوت مكرر در كلاس.
-افت تحصيلي، افسردگي و ناراحتبودن.
اين عوامل كودك را قرباني خشونت ديگران ميكند و خود كودك نيز عامل خشونت ميشود و رفتارهاي پرخاشگرانه از او سر خواهد زد.
درمان
براي درمان پرخاشگري در كودكان اولين گام اين است كه نوع پرخاشگري آنها و علت آن را براساس توضيحاتي كه ارائه شد شناسايي كنيم؛ و پرخاشگري را به صورت موردي برطرف نماييم.
-در مورد كودك پرخاشگري كه الگوپذيري عامل اين گونه رفتار او بوده، بايد روي الگوي كودك كار كرد و راههاي ديگري جز پرخاشگري را به آن الگو آموخت.
- اگر پرخاشگري در اثر ناكامي به وجود آمده باشد، بايستي كودك ناكام را در رسيدن به اهداف مطلوب و دوستداشتني كمك كنيم.
- در مواردي كه علت پرخاشگري اضطراب است، بايد از نگراني دروني و اضطراب كودك مطلع شويم. به كودكان مضطرب بايد فرصت صحبتكردن بدهيم تا نگراني خود را ابراز كنند و تا حد امكان بايستي سعي كنيم در جهت رفع نگرانياي كه آنها را آزرده است، قدم برداريم. ورزشكردن براي اين كودكان بسيار مؤثر است و باعث تخليه هيجاني ميشود.
- در كشمكشهاي دروني بايستي كودك را از حالت دوگانگي خارج ساخت. كمك به كودكان در تصميمگيري، باعث ميشود كه بياموزند به حالتهاي دوگانه دروني خود پايان بخشند.
- در پارهاي از موارد، كودك افسرده پرخاشگري شديدي از خود نشان ميدهد. در اين ميان لازم است به اين نكته پي ببريم كه او چه چيز دوستداشتنياي را از دست داده و چگونه ميشود مورد ازدسترفته را براي او جبران كنيم.
- در مورد پرخاشگري، شيطنت و مصرف دارو بايستي حتماً با پزشك متخصص ارتباط داشته باشيم تا كودك از نزديك مورد معاينه قرار گيرد.
- هنگامي كه كودك قرباني خشونت در مدرسه شده است، بايستي با مسئولان مدرسه صحبت كنيم و لازم است كه ايشان طبق قانون و مقررات خاص با كودكان خشونتگرا برخورد كنند؛ و نيز كودكاني را كه قرباني خشونت شدهاند براساس رفتارهاي خوبشان مورد تشويق و تاييد قرار دهند.
- چنانچه نوع پرخاشگري كودك خصمانه است، بايستي كودك را از آزار و اذيتكردن دور كنيم تا مجبور نباشد براي تلافي و انتقام، افراد ديگر را اذيت كند؛ و اگر پرخاشگري از نوع وسيلهاي است، بايستي راههاي ديگري را جهت مطرحكردن كودك برگزينيم تا او ناچار نباشد از روش خشونت براي جلب توجه استفاده كند.
نتيجهگيري
به طور كلي خشونت و پرخاشگري بيشتر عامل بيروني دارد و فقط در موارد خاص به علل دروني مربوط ميشود. والدين در درجه اول، بايستي محركهاي محيطي را كه باعث تحريك خشم و ايجاد خشونت در فرزندشان ميشود شناسايي و سپس براي رفع آن به كمك روانشناسان و متخصصان اقدام نمايند.
سروش بانوان - شماره 30 - خانواده ، كانون تربيت
توصیه هایی مفید به والدین جهت استفاده احتمالی فرزندانشان از اینترنت ،قضیه را جدی بگیرید
آنچه که والدین می بایددر باره اینترنت بدانند!
با ورود تکنولوژی های نوین ارتباطاتی واز جمله اینترنت ٬در کنار مزایا و ویژگی های منحصر بفرد این پدیده ٬به موازات گسترش وفراگیری آن و افزایش کاربران در هر محدوده سنی ٬دغدغه ونگرانی های جدید ی برای خانواده ها بوجود آمده است ٬این نگرانی ها زمانی دوچندان می شود که والدین فرزندان خود را در معرض آسیب های جدی تری چون آزار روحی وجنسی و موارد چون اخاذی ببینند و اسف بار تر اینکه بدلیل عدم آشنایی بسیاری از آنان با امکانات و قابلیت های این فنآوری و تحولات چشمگیر آن ٬زمانی متوجه جدی بودن خطر می شوند که بنحوی به آسیبی مبتلا شوند ٬در همین ارتباط ٬بی شک مطالعه اطلا عات هشدار دهنده ای در این ارتباط ازجمله یادداشت ذیل که به به همت مهران افضلی در خبر نامه اطلاعات وارتباطات در ج وبرایم ارسال شده است برای کاربرای نوجوان و والدین آنان سود مند خواهد بود: www.zibaweb.com
پری آفتاب (Parry Aftab)، مشاور حقوقی امور امنیتی، حریم خصوصی و فضای مجازی و حامی حقوق کودکان در نیویورک معتقد است که دور از خطر نگهداشتن کودکان در اینترنت به این معناست که به آنها بیاموزیم کاربری هوشمند و مسئول بوده و به فضای مجازی مانند یک "بازی" نگاه نکند. اینجا توصیههایی برای ایمنی اینترنتی در هر گروه سنی ارایه شده است که توجه شما را به آنها جلب میکنیم.
به فرزندان خود بیاموزید که:
قبل از کلیک کردن به این فکر کنند که: با چه کسی در حال گفتوگو (chat) یا نامهنگاری هستند، در حال گفتن چه مطلبی هستند و از چه لحن و شیوهای برا گفتن آن استفاده میکنند؟ آیا شخصی که در سمت دیگر این گفتگو قرار دارد متوجه شوخیهای آنها میشود؟
قبل از واکنش نشان دادن به موضوع آنلاینی که موجب ناراحتی آنان شده است، میز کامپیوتر را ترک کرده و چند نفس عمیق بکشند.
از شایعه پراکنی، همکاری در اذیت و آزار دیگران و دادن اطلاعات خصوصی و گفتوگوهای خودمانی در اینترنت خودداری کنند.
قانون طلایی فضای مجازی را رعایت کنید: هرگز کاری را که در زندگی واقعی انجام نمیدهید، در اینترنت هم انجام ندهید.
خودتان هم موارد ایمنی را رعایت کنید:
نرمافزار ضد spyware و adware را بر روی کامپیوتر خود نصب کنید.
از سلامت و به روز بودن firewall خود اطمینان حاصل کنید.
یک نرم افزار ضدویروس بر روی رایانه نصب کرده و آنرا به طور منظم به روز نمایید.
نکات ایمنی در سنین دبستان زیر هشت سال
از فناوریهای فیلترینگ یا کنترل والدین parental control استفاده کنید. به جای فیلتر کردن سایتهای "بد" هر موردی که با آن موافق نیستید را مسدود کنید.
درباره اینکه آیا فرزندتان واقعا به داشتن یک آدرس ای-میل یا سیستمهای پیام رسانی نیاز دارد، فکر کنید. اگر پاسخ مثبت است، تمام ارتباطات به غیر از فهرست گیرندگان و فرستندگان مورد تایید خود را فیلتر کنید و مراقب باشید که فهرست دوستانش، طولانیتر از رقم سنش نباشد و شما همه آنها را در زندگی واقعی، بشناسید.
وب سایتهای مورد علاقه آنها را در بخش نشانک یا Bookmark قرار دهید تا برای پیدا کردن آنها نام سایت را اشتباه تایپ نکرده و از سایت "بد" سر در نیاورد.
از موتورهای جستوجوی کودکان مانند Yahooligans و Ask Jeeves استفاده کنید.
زمان حضورشان در اینترنت را به نیم ساعت در روز محدود کنید، مگر اینکه در حال انجام دادن یک برنامه خاص درسی باشند.
فعلا اجازه اسفاده از بازیهای اینتراکتیو (interactive) مانند X-Box Live یا شبکه آنلاین (Playstation) را به آنها ندهید. در عوض به سایتهایی چون Toontown بروید.
تا جایی که میتوانید در کنارشان بنشینید و ببینید که در اینرنت به کجا میروند، چه چیزی برایشان جالب است و هر سوالی که فکر میکنید بپرسید و به تمام سوالات او پاسخ دهید.
به آنها بگویید که قبل از فرستادن هر مطلبی اعم از مشخصات شخصی یا مطالب دیگر از طریق ايمیل، IM یا قرار دادن آن در بلاگ و وب سایت، نظر شما را جویا شوند.
در اوغات فراغت به دنبال سایتهای سالمی بگردید که بتوانید به او معرفی کنید. فهرستی از این سایتها در WiredKids.org موجود است.
8 تا 10 سال
اگر فرزندتان نمیتواند وارد سایتهایی که از طرف مدرسه معرفی شده یا سایتهای مناسب با سن خود شود، میزان فیلترینگ کامپیوتر را کاهش دهید.
بعضی از وب سایتها مانند MSN دارای این امکان هستند که هر صفحه برای باز شدن به اجازه والدین نیاز دارد و به این منظور ای-میلی به نشانی آنها میفرستد و در صورت پاسخ مثبت، صفحه را باز میکند.
اگر سرویس پیام فوری یا IM را فعال کرده اید، فهرست فرستندگان پیام را به اشخاص آشنا محدود کنید.
از یک برنامه ضد pop-up یا نوارابزاری مانند گوگل استفاده کنید.www.zibaweb.com
برنامه ضد ویروس و منهدم کننده نرم افزارهای جاسوس را نصب و فعال کنید زیرا دانلودهای پر ویروس از همین سنین آغاز میشود.
موتورهای جستوجو را تغییر نداده و همچنان از Yahooligans و Ask Jeeves استفاده کنید.
مطمئن شوید که آنها به خوبی متوجه هستند چه اطلاعاتی قابل قراردادن در اینترنت هستند و کدام اطلاعات نباید در اختیار دیگران قرار بگیرند.
گفتوگوی آنلاین را با آنها تمرین کنید تا بیاموزند با غریبه های حاضر در فضای مجازی چگونه برخورد کنند.
درباره استفاده از نرم افزارهای نظارت فکر کنید. به این وسیله میتوانید آنچه انجام میدهند را بررسی کنید.
علاوه بر تهیه Back up از فایلها، برنامه ضد جاسوسی کامپیوتر را مدام چک کنید. ممکن است فرزندتان هنگام کار اشتباها آن را پاک کرده یا از کار انداخته باشد.
گذشته از موارد درسی، زمان حضور او در اینترنت را با احتساب پیامها و ایمیلها به کمتر از 1 ساعت در روز محدود کنید.
سنین توصیه شده برای استفاده کودکان از کامپیوتر و اینترنت(اکامپیوتر و کودکان)
مطلبی که در پی می آید یادداشتی است به قلم کریستی میت که در سایت ابات دات کام درج شده است.مطالعه توصیه های ذکر شده دراین مقاله خواندنی را به والدین و ترجمه و انتشار آن را به دانشجویان و پژوهشگران حوزه ارتباطات پیشنهاد می نمایم:
هيچ زمان مناسب يا نا مناسبي براي آشنا كردن كودكتان با كامپيوتر وجود ندارد،اين اقدام بسيار مشابه تصميم گيري است كه براي خريداري اولين دوچرخه گرفته مي شود و يامشابه تصميمي است در باره اينكه فرزندتان چه وقت مي تواند با دوستانش به بيرون از خانه رود.انتخاب به شيوه تربيتي والدين،ارزش ها و از همه مهمتر آمادگي كودك دارد. همانطور كه به فرزندتان ياد مي دهيد كه چگونه از كامپيوتر استفاده كند ،يا چگونه بطور آنلاين ارتباط بر قرار كند و چگونه از خودش محافظت كند ٬مراحل زير را نيز در نظر داشته باشيد!ادامه یادداشت
http://mfatorehchi.blogfa.com/cat-14.aspx